فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٥٧ - صلح و صفا به جاى خونريزى

اين نوع جامعه ها وسازمانها وتبليغ از «انترناسيوناليسم» به جاى «ناسيوناليسم» گواه بر اين است كه ادغام جامعه ها دريك جامعه، وتبديل حكومت ها، به يك حكومت جهانى، آنچنان انديشه دور و غير ممكن نيست بلكه به اندازه اى است كه گروهى از متفكران جهان كه هوادار حكومت واحد جهانى مى باشند در اعلاميه خود[١] منتشر كرده اند، خطوط اساسى طرح خود را آورده اند و خطوط برجسته آن عبارت است از:

١. پارلمان جهانى

٢. شوراى عالى اجرايى

٣. ارتش جهانى

٤. ديوان دادگسترى بين المللى

اين نوع طرز تفكرها و تشكيل چنين كنگره ها وطرحها نشانه آن است كه طرح الهى كه پيامبران و اولياء گرامى خدا از آن گزارش داده اند، در شرف تكوين و در حال جوانه زدن است وآنچه را كه فلسفه مهدويت، خواهان حكومت واحد جهانى توأم با وحدت وفرهنگ وتمدن ها مى باشد، انديشه اى بس ممكن وقريب الوقوع است كه كم وبيش نشانه هاى آن به چشم مى خورد.

صلح و صفا به جاى خونريزى

پرسشى كه دراينجا مطرح است اين است كه تاريخ بشر مملو از جرايم وتعدى است، انسان با شنيدن نام جباران، مستكبران، مترفان، مسرفان، طواغيت، سلاطين، اميران، به ياد خونريزى ها، آدمكشى ها، تعدى ها و تجاوزهاى بى حدّ